చాలా రోజుల తరువాత మంచి కిక్ ఇచ్చిన కథ "మూడు పంచదార బిళ్ళలు". అమోరీ హేర్ రాసిన ఈ కథకు తెలుగు అనువాదం డా. వై. నిర్మల గారు. సహస్రాబ్ద సంధికాలంలో నా మిత్రులంతా కొత్తగా విడుదలైన సినిమాల కోసం ధియేటర్ల వేంట పరుగులుపెట్టే రోజుల్లో నేను ఒక్కడినే తెనాలి ఫుట్పాతుల వేంబడి తిరుగుతూ అట్టలూడిపోయిన పాత విపులలు కొని చడివేవాడిని. చేదుగ ఉండే మద్యంలో ఉండే కిక్కేదో నాకు ఇంతవరకూ వంటబట్టలేదు కానీ ఈ కథలలో ఉండే భావోద్వీగాల మెరుపులు నాకు భలే కిక్కు ఇచ్చేవి. నేను ఒక దశలో వాటికి బానిసనయ్యాను, అ రోజుల్లో టాల్స్టాయ్, దొస్త్యేవ్స్కీలతో పాటుగా అంతకు ముందెణ్ణడూ పేరు కూడా తెలీని ఈ "విపుల" రచయితలు నాకు వారాంతపు స్నేహితులు. నిన్న ఈ కథ చదివాక మళ్ళీ ఆ అనుభూతి కలిగింది. పాత ఎడిటర్ చలసాని ప్రసాదరావు గారు అనుకుంటా, ఆయన తరువాత విపుల స్థాయి తగ్గిపోయింది అనిపించింది నాకు దాంతో చదవటం మానేశాను. మళ్ళీ ఇవ్వాళా అప్పటి జ్ణాపకాలు మెరిశాయి. ఒకప్పుడు విపుల ట్యాగ్ లైన్ "విశ్వకథా విపంచి" అని............మళ్ళీ ఆ ధోరణిలోకి వస్తే బాగుండునని ఒక చిన్న ఆశ. పూర్తి కథ ఇక్కడ .
మూడు పంచదార బిళ్ళలు - అమోరీ హేర్ (అను. డా. వై నిర్మల)
